Toen ik tot dat besef was gekomen heb ik mijn camera en een paar spullen bijeengezocht, waaronder een Venetiaans masker en een bol blauwe wol, en ben ik vertrokken naar Sanne, vetrouwend op de inspiratie van het moment...
Dit is het resultaat:
De camera glijdt van het bladerdek naar beneden, waar Sanne tussen de bomen staat met het masker en een mooi kleed aan, het eind van de uitgerolde bol wol in haar handen. Ze loopt door het bos, het blauwe touw volgend. Het touw leidt haar tussen de bomen door naar een oude koffer vol spullen die een speciale betekenis hebben voor haar/haar kenmerken. Ze knielt neer bij de koffer, die ik in close-up in beeld neem. Op het eind draait ze zich om en kijkt in de lens. Dat is het laatste beeld.
Thuis heb ik het filmpje dan bekeken, en in combinatie met de muziek wordt er inderdaad wel de sprookjesachtige herfstsfeer opgeroepen waar ik op doelde (verwijzing naar o.a. Klein Duimpje). De beeldkwaliteit kan wel beter, en ik heb verticaal gefilmd en dat mag blijkbaar niet. Ook zou ik eigenlijk nog graag iets met enkele van haar tekeningen willen doen in het filmpje. Dus ik ga zowiezo nog eens opnieuw met m'n camera en Sanne het bos in moeten trekken, en hopelijk ben ik dan wel helemaal tevreden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten